روانشناسی

تقویت مغز

فعالیت یا استراحت

بازی­ های پرورش مغز[۱]:
مکانیسم الگوی پالس­ های الکتریکی در مغز موجب راه ­اندازی تغییر در مدار عصبی مرتبط با یادگیری و حافظه می­ شود. محققان دانشگاه تلاویو[۲](۲۰۱۳) گزارش کردند محیط غنی از محرک و بازی­ های حل مساله می تواند زمان شروع بیماری­ هایی همچون آلزایمر را در افراد به تعویق ­اندازد. محققان دانشگاه کالفرنیا[۳] یک نوع بازی کامپیوتری ساختند که در آن توانایی­ های ذهنی افراد مسن همچون انجام تکالیف چندگانه در آن واحد بهبود یافت (دکتر آدام گازالی[۴]، ۲۰۱۳). محققان دانشگاه جان هاپکینز(۲۰۱۴) گزارش کردند تنها ۱۰ جلسه تمرینات شناختی توانست مهارت حل مساله و سرعت پردازش اطلاعات را در افراد مسن تا یک دهه بعد از مداخله همچنان بهبود بخشد. اگر فردی جلسات تقویت عملکرد مغز را به مدت ۳ سال دریافت کند این تغییرات و توانمندی بیشتر خود را نشان می­ دهد.

خواب کافی[۵]:
دانشمندان در چند دهه اخیر به اهمیت خواب برای تقویت و تثبیت یادگیری و حافظه پی برده ­اند. محققان دانشگاه براون[۶] در مطالعات خود توضیح داده اند که خواب چگونه مغز را برای تکالیف جدید آماده م ی­کند ( کنفرانس عصب­شناختی، سن دیه گو، ۲۰۱۳). گرچه در زمان فعالیت، مغز می ­تواند یادگیری را تقویت کند اما در زمان خواب به این علت که انرژی بیشتری در دسترس است و عوامل مداخله­ گر کمتری وجود دارد برای مغز مفیدتر است (دانشکده علوم شناختی و زبان، دانشگاه براون، ۲۰۱۳). خواب نه تنها اتلاف وقت نیست بلکه در زمان خواب مغز به سازمان­دهی مجدد می­ پردازد. محققان دانشگاه کالیفرنیا گزارش کرده ­اند خواب بی کیفیت حجم خاکستری لوب فرونتال مغز را که مسئول کنترل فرایندهای مهمی همچون حافظه کاری و عملکردهای اجرایی است، کاهش می ­دهد.

کاهش استرس های مزمن:[۷] محققان عصب شناختی گزارش کرده ­اند استرس ­های مزمن و سطح بالای کورتیزول در خون موجب آسیب به مغز می ­شود. همان­طور که بیان شد با کاهش سطح استرس و کورتیزول ساختارها و اتصالات مغزی سالم باقی می­مانند. محققان دانشگاه برکلی[۸] گزارش کرده ­اند استرس مزمن راه ­انداز تغییرات بلند مدت در ساختار و عملکرد مغزی و همچنین موجب نقص شناختی می ­شود. این یافته ­ها نشان می­ دهد افرادی که در جوانی در معرض استرس و فشار قرار دارند در بزرگسالی بیشتر از دیگر افراد مستعد اختلالات اضطرابی، خلقی و یادگیری شده ­اند. هورمون کورتیزول موجب اثر دومینو[۹]( موقعیت بد و مخربی که بر اثر یک سری اتفاقات پی در پی به وجود می ­آید) می ­شود که به موجب آن مسیر ارتباطی بین هیپوکامپ و آمیگدال به مشکل بر می­ خورد و منجر به یک روند معیوب شده و مغز را در وضعیت جنگ و گریز[۱۰] ثابت نگه می­ دارد. محققان گزارش کرده ­اند سخت شدن مسیرهای ارتباطی می­ تواند موجب بالا رفتن جریان­ های ارتباطی شود که منجر به استرس­ های طولانی مدت شده و مواد سفید و ملین[۱۱] را در مغز افزایش ­دهد و این درحالی است که مغز برای کارکرد موثر و تعدیل کردن اتصالات مغزی نیاز به پاکسازی چربی­های ناشی از هرس عصبی[۱۲] دارد. استرس ­های مزمن می­ تواند موجب تغییر ناگهانی سلول­ های بنیادی شده و آن­ها را به سلول­ هایی که مانع ارتباط با کورتکس پیش پیشانی( که مسئول تقویت حافظه و یادگیری است) می­شود، تبدیل کند. به همین دلیل یوگا به عنوان فعالیتی برای کاهش میزان کورتیزول و استرس­ های مزمن پیشنهاد می­ شود.

 

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
بستن